طراوت چشم های تو!

هنوز هم می شود در بیابان قدم زد و با طراوت چشم های تو دریا را به خاطر آورد! 

رسم روزگار!

این رسم روزگار است عزیز دلم! 

پیش از هر ساختن باید ویران کرد!! 

و چه سعادتی است که آینده زندگی ات را روی ویرانه های قلب من بنا کرده ای!!! 

مخاطب خاص!!!

مخاطب خاص من شما هستید! 

چرا که من هرچه برای او نوشتم... 

خواند و خندید و باور نکرد!!! 

دووووور بمان!

دووووور بمان! 

نزدیکی هیچ سودی ندارد!! 

فقط... 

معمولا همه چیز را خراب می کند!!! 

سیلاب حوادث!

معجزه با تو عینیت می پذیرد! 

هیچ کس را ندیده ام که بتواند به این راحتی از میان سیلاب حوادث رد شود!!! 

یادت هست؟!

جنگل یادت هست و این که می گفتی به اندازه تمام درخت هایش دوستم داری؟ 

حالا می فهمم چرا بعد از رفتنت خبری از تو نشد! 

تمام درخت هایش را قطع کردند تا ویلا بسازند!!! 

عالی...

حال و احوالمان عالی است! 

هر روز گاومان می زاید اما... 

مرغ مان تخم نمی گذارد!!! 

زمین لرزه ها.......................

این زمین لرزه ها علتش هرچه می خواهد باشد... 

و حتی زمانش و یا شدتش! 

می آیند و می روند اما... 

جای زخم هایش تا ابد بر قلب هایمان خواهد ماند! 

با یک تلنگر کوچک!

درونم غوغاست... 

ساده می شکنم... 

با یک تلنگر کوچک! 

این گونه نبودم... 

شدم! 

بوی رفتن...!

دهان که به سخن باز کرد بوی رفتن را احساس کردم! 

و من چه کودکانه فکر می کردم با آدامس نعنایی می شود سرنوشت را تغییر داد...