نوشته هایم گریبان گیرت می شوند روزی...

نوشته هایم گریبان گیرت می شوند روزی... 

آنقدر که بینشان آه کشیدم!! 

حصار دستانت...

آغشته به تو می شود روحم... 

نفسم... 

بند بند وجودم... 

وقتی در حصار دستانت بوسه باران می شوم... 

همه می گویند سخت گیرم!

همه می گویند سخت گیرم! 

راست می گویند!! 

همین است که انقدر سخت به تو گیر داده ام... 

اسمت...

چه لذتی بالاتر از این که اسمت قسم راست یک نفر باشد... 

برای دیدنت چشم لازم ندارم!

فکر در آغوش تو گم شدن حس لامسه ام را قوی تر می کند... 

می دانی؟؟ 

برای دیدنت چشم لازم ندارم! 

لمس انگشتانم بر تن تو باور من است... 

چقدر بزرگ شدی!!

همه گفتند بخشش از بزرگان است... 

من بخشیدم و هیچ کس نگفت چقدر بزرگ شدی! 

همه گفتند : بلد نبودی حقت را بگیری...؟! 

آغوشت را می خواهم!!

می دانی؟ 

همه را امتحان کرده ام! 

قرص خواب... خنده های زورکی... 

هندزفری توی گوش و گریه کردن... 

دل من این حرف ها حالیش نمی شود!! 

آغوشت را می خواهم! 

برگرد... 

آدم خاصی نیستم!

آدم خاصی نیستم! 

مخاطب خاصی هم ندارم!! 

فقط حس خاصی دارم... 

همین هم برای من کافی است...!!!

می دانم! 

کار داری... 

سرت شلوغ است... 

می دانم!! 

اما این که موقع خواب... 

روی تخت... 

چند ثانیه فقط لحظه ای به ذهنت خطور کند که یک جایی کسی روی تختش... 

موقع خوابش... 

برای تو اشک می ریزد... 

همین هم برای من کافی است...!!! 

خدایا...

خدایا... 

آسمانت چه مزه ای است؟ 

من که فقط زمین خورده ام!!!