سرم را باد برد...

شانه ات را دیر آوردی... 

سرم را باد برد...!!!!! 

خدایا...

خدایا آدم ها تو را نمی فهمند... 

ترجمه ات می کنند... 

آن هم به زبان خودشان! 

همه می گویند خوش به حالت!

همه می گویند خوش به حالت! 

پنج خط می نویسی, چندین هزار نفر می خوانند و دوستت دارند! 

اما... 

یکی نپرسید, چند سال زجر کشیدی؟ 

چند شب بیدار ماندی؟؟ 

چند سد گریه کردی؟ 

تا همین پنج خط را از اعماق قلبت بنویسی؟!!! 

پله های امروز تمام نشده اند!!!

پله های امروز تمام نشده اند! 

من... ناتمام! 

آرزوهایم... ناتمام!! 

پشت بام احساسم غروب کرد!!! 

نرو!

صبرت که تمام شد, نرو... 

معرفت تازه از آن لحظه آغاز می شود... 

از بس خوابت را دیده ام...

از بس خوابت را دیده ام دیگر نمی گویم خوابم می آید... 

می گویم یارم می آید... 

جانم...؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

دلم بهانه ات را می گیرد... 

چقدرامروز حس می کنم نبودنت را... 

صدایت در گوشم می پیچد و من می گویم: جانم...؟ 

مرا صدا کردی؟! 

تو شوخی شوخی رفتی...

تو شوخی شوخی رفتی, اتاقم جدی جدی دلش گرفت! 

چند بیت حرف هم روی دلم بلاتکلیف ماند! 

خسته شدم از تو نوشتن!

خسته شدم از تو نوشتن, کمی از خودم می نویسم... 

من دوستت دارم! 

لباس مشکی چقدر به تو می آید...

لباس مشکی چقدر به تو می آید... 

کاش زودتر از این ها برایت می مردم...