حق است یا ستم...

آدم چه صبورانه بعضی دردها را تحمل می کند بی آنکه بداند حق است یا ستم... 

هر که بااحساس شد خواهد شکست!

هر که بااحساس شد خواهد شکست! 

این جواب سادگی است... 

همیشه زندگی پرواز نیست!

همیشه زندگی پرواز نیست! 

گاهی ناچار باید قفس را تحمل کرد... 

باورم نیست!!

باورم نیست! 

که آن ساده تر از آب... 

مرا آتش زد...!!! 

عزیزکم!

عزیزکم! 

حالا که داری می روی تا روزهایت را بدون من سر کنی... 

بر سر دوراهی که رسیدی بپیچ به چپ!! 

به جهنم ختم می شود!!! 

عشقم...

به زندگی ام پوزخند نزن! 

روزی کسی را داشتم که با تمام وجود صدام می کرد عشقم...! 

چقدر تلخ شده ای این روزها...!

چقدر تلخ شده ای این روزها...! 

قندهایت را در دل چه کسی آب می کنی...؟!!! 

بغض کرده...

برای چشم هایم نماز باران بخوان! 

بغض کرده... 

ابری است... 

اما نمی بارد...!!! 

یکی بود...

یکی بود... 

آن یکی هم بود! 

قسمت نبود!!! 

خیالت راحت نمی سوزی!!!

اوضاع حسابی رو به راه است! 

نزدیک ترشو ببین... 

دست و پای احساسم شکسته است. 

چشم های تفکرم کم سو شده... 

موهای پریشان اندیشه ام ریخته... 

حنجره فریادهایم سرطانی!! 

کبریت نم زده ای شده ام که ماهیتش روشنایی است اما... 

کبریت بی خطر هر چقدر می خواهی تقلا کن... 

خیالت راحت نمی سوزی!!!