تعلق که نداشته باشی...

تعلق که نداشته باشی به جایی... به کسی... به چیزی... 

تمام شدنت راحت تر از آنی می شود که گمان می بردی! 

فوق العاده ترین انسانی که در دنیا وجود دارد!!!

من همینی که هستم می مانم و تو همینی که هستی باش! 

من محو لبخند و زیبایی ات... 

و تو فوق العاده ترین انسانی که در دنیا وجود دارد!!! 

این که...

این که... 

کمتر کسی حرف ها... 

احساسات و نوشته هایم را درک می کند... 

زیاد دوست دارم! 

این که... 

می توانم داستان های خیالی فوق تخیلی خلق کنم را زیادتر دوست دارم!!! 

خوشبختی..

خوشبختی... 

این لعنتی شیرین... 

چقدر کوتاه است! 

از ته دل می خندی... 

سرت را برمی گردانی... 

او... رفته است!!! 

می دانی؟

می دانی؟ 

نزدیک ترین عضو انسان به قلبش کمر اوست! 

هر بار که قلب کمی می رنجد کمر از ده جا می شکند!!! 

قلب آهنی!

تو مغناطیسی ترین قلب دنیا را داری که قلب آهنی مرا می ربایی! 

می روی...

به جاده نگاه می کنم... 

می روی... 

تمام می شود حتی سایه ی بودن تو... 

تصویرهای خیالی...

این که... 

انسان می تواند تمام خودش را پشت نقاب واژه های ساده و تصویرهای خیالی پنهان کند... 

زیاد زیاد دوست دارم!!! 

حضورت...

این که با حضورت به باورهای مثبت رسیده ام را دوست دارم!! 

بهشت این جاست!!

بهشت این جاست! 

همین جا...!! 

یاد تو بهشت می آفریند! 

آرامش خلق می کند!! 

راستی! 

تو... 

این همه خوبی را از کدام خورشید به ارث برده ای؟! 

این همه صبوری را از کدام کوه آموخته ای؟!!