من به حرف هایت گوش دادم...

من به حرف هایت گوش دادم و تو آن قدر سبک شدی که ابرها را در آغوش گرفتی و دیگر نگاهت هم به پاهای در گل مانده ام نیفتاد!!! 

چرا بودنت جور نمی شود؟

چرا بودنت جور نمی شود؟ 

من که تمام پازل های تنهایی ام را درست چیده ام...! 

نمی دانم!!

نمی دانم کجای خوب این قصه ایستاده ای که از حواس لحظه هایم پرت نمی شوی... 

ولی تو...

خیلی وقت است که کات گفته ام! 

ولی تو... 

هم چنان برایم بازی می کنی!!! 

راستش را بگو!!

راستش را بگو! 

نکند تو همان این نیز هستی که همیشه می گذری...؟ 

مرگ!

همان لحظه ای که امید به زندگی قطع شود مرگ فرارسیده... 

تعویض!

استاد تقدیر باش نه قربانی تقدیر! 

در بازی زندگی اگر عوض نشویم تعویض می شویم... 

پتروس کجایی؟

پتروس کجایی؟ 

شکافی در چشمانم پیدا شده... 

دیر برسی دلم را اشک برده! 

فقط خوب باش!

سعی نکن متفاوت باشی... 

فقط خوب باش! 

این روزها خوب بودن به اندازه کافی متفاوته!! 

همان دست که دانه را پاشید!!!

داستان عجیبی است دستی که داس را برداشت... 

همان دستی است که دانه را پاشید!!