به خودم افتخار می کنم عزیز دلم...
نیوتون جاذبه را کشف کرد...
ادیسون برق را...
و من زیبایی منحصر به فردت را!!!
چرا هر جا را که می نگرم تویی و تویی و تو؟
بس است این همه تو بودن.
بگذار کمی هم من باشم, کمی هم دنیا را از دید من ببین.
این گونه عشقی زیباست...
هی فلانی...
تو را من تو کردم!
و اگرنه هوی هم زیادی ات بود...
آنقدر برای من شما شما نکن...!!!
هیچ وقت نفهمیدم چرا درست همان کسی که فکر می کنی با همه فرق دارد...
یک روز مثل همه تنهایت می گذارد؟!!

لازم به آزمودن نبود.
خودم خوب می دانستم, مثل همیشه, مغلوبی از پیش باخته ام.
مچ انداختن بهانه ای بود تا دستانت را بگیرم...

لبخند بزن عزیز دلم...
همه چیز درست می شود.
باور کن هر قطره اشکت همچون آبشار بر سرم فرو می ریزد!!!

بیا تمام پل های پشت سرمان را خراب کنیم!
چه اشکالی دارد؟
نام عشق همواره به آینده گره خورده است!!!
