ﺑﺎﺭﻭﺕ ﻧﮕﺎﻫﺖ...

ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮا ﺁﻥ ﻗﺪﺭﻫﺎ ﺁﺗﺶ ﻧﻤﻲ ﺯﻧﻲ, ﺑﺎﺭﻭﺕ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻴﺲ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ...

ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻦ!

ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻨﻲ...

اﺯ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﺪا ﻫﻢ ﭘﻨﺎﻩ ﻧﻤﻲ ﺑﺮﻡ!

ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﻲ ﺗﻮ!

ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﻲ ﺗﻮ اﺯ اﻭﻥ ﻳﻚ ﺷﺐ ﻫﺎﻳﻴﻪ ﻛﻪ ﻫﺰاﺭ ﺷﺐ ﻧﻤﻴﺸﻪ, ﺑﻞ ﻛﻪ ﻫﺰاﺭ و ﻳﻚ ﺷﺐ ﻣﻴﺸﻪ;

اﻳﻦ ﻗﺼﻪ ی ﻫﺮ ﺷﺐ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻣﻨﻪ.....

ﺯﻟﺰﻟﻪ!!

ﺑﺎ ﺭﻓﺘﻨﺶ, ﺩﻟﻢ ﺭا ﻛﺸﺖ, اﺣﺴﺎﺳﻢ ﺭا ﺩاﺭ ﺯﺩ, ﺩﺭ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺳﻴﻞ ﺑﻪ ﭘﺎ ﺷﺪ و ﺩﺭ ﭼﻬﺮﻩ اﻡ ﻃﻮﻓﺎﻥ!

ﻛﺎﺵ ﺯﻟﺰﻟﻪ اﻱ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺸﺘﻲ.....

ﺯﻫﺮ...

ﻫﻲ ﻟﻌﻨﺘﻲ...

اﻭﻥ ﻃﻮﺭﻱ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻧﻴﺴﺖ...

ﺷﺎﻳﺪ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﺑﻮﺩﻡ, ﺭﻭﺯﻱ...

ﻭﻟﻲ ﺑﺒﻴﻦ ﺑﻲ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺯﻧﺪﻩ اﻡ, ﻫﻢ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ...

ﻓﻘﻄ ﮔﺎﻫﻲ ﺩﺭ اﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ, ﻳﺎﺩﺕ...

ﺯﻫﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﻛﺎﻣﻢ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭا...

ﺯﻫﺮ...

ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩﻣﻲ!

ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺑﺮا ﺭﻭﺯﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺷﺒﺎ اﺱ ﻣﻲ ﺩاﺩﻱ ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩﻣﻲ!

ﺭﻭﺯا ﺑﻴﺴﺖ ﺑﺎﺭ اﺱ ﻣﻲ ﺩاﺩﻱ ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺭﻡ!!

ﻭﻟﻲ ﻗﻬﺮ ﻣﻲ ﻛﺮﺩﻡ, ﻗﺒﻞ اﺯ اﻳﻦ ﻛﻪ ﺑﺨﻮاﺑﻲ اﺱ ﻣﻲ ﺩاﺩﻱ ﺁﺷﺘﻲ ﻧﻜﺮﺩﻳﻤﺎ!

ﻫﻨﻮﺯ ﻗﻬﺮﻱ.....

ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﻟﻌﻨﺘﻲ...

اﺭﺛﻴﻪ!

اﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻨﻢ, ﺩﻟﻲ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪ و اﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻧﭽﻪ ﺗﻮﻳﻲ ﺩﻟﻲ ﺳﭙﺮﺩﻩ!

ﻫﺮ ﻛﺲ ﺳﻬﻢ ﺧﻮﺩ ﺭا ﺑﺮﺩاﺷﺖ و ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺷﺪ...

ﻳﺎﺩﺕ ﻫﺴﺖ...?!

ﻋﺸﻖ ﻣﻦ...

ﮔﺎﻫﻲ ﻣﺮا ﻳﺎﺩ ﻛﻦ...

ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻛﻪ اﮔﺮ ﺳﺎﻋﺘﻲ اﺯ ﻣﻦ ﺑﻲ ﺧﺒﺮ ﺑﻮﺩﻱ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭا ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﻣﻲ ﺩﻭﺧﺘﻲ...

ﻟﻌﻨﺘﻲ...

ﻳﺎﺩﺕ ﻫﺴﺖ...????!

ﻣﻦ ﺯﻧﻢ!

ﻣﻦ ﺯﻧﻢ!

ﻣﺮا ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻲ ﻣﻮﻫﺎﻳﺖ ﻧﻪ!!

ﻣﺮا ﺗﻪ ﺭﻳﺶ ﺧﺴﺘﻪ اﺕ ﺩﻳﻮاﻧﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ...!!!

ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻳﺎﺩﺷﻲ!

ﺳﻼﻣﺘﻴﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺧﺎﺻﺖ....

ﻫﻤﻮﻥ ﻛﻪ اﻭﻣﺪﻩ ﺗﻮ ﺯﻧﺪﮔﻴﺖ و...

ﺁﻳﻨﺪﺕ و اﺣﺴﺎﺳﺖ و ﮔﻨﺪ ﺯﺩﻩ ﺭﻓﺘﻪ...

ﻭﻟﻲ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻳﺎﺩﺷﻲ!