ﺩﻳﺮ ﺁﻣﺪﻱ!

ﺩﻳﺮ ﺁﻣﺪﻱ!

ﻗﺮﻥ ﻫﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﻥ ﺳﭙﺮﺩﻩ اﻡ ﺩﺭ ﺗﻨﮕﻨﺎﻱ ﺗﺮﺩﻳﺪﻫﺎﻳﻢ و ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﻣﺮﺩﻩ اﻡ ﻛﻪ ﺩﻳﮕﺮ...

ﺩﻟﻢ ﺭا ﻟﺮﺯاﻧﺪﻱ.....

ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺻﺎﻋﻘﻪ اﻱ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺩﻟﻢ ﺭا ﻟﺮﺯاﻧﺪﻱ...

ﺭﻋﺪ و ﺑﺮﻕ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﻲ ﻫﻴﭻ ﺑﺎﺭاﻧﻲ اﺑﺮﻫﺎ ﺭا ﺩﺭ ﺩﻟﻢ اﻧﺒﺎﺷﺖ!!!!

ﺑﮕﺬﺭ ﺑﻬﺎﺭ!

ﺑﮕﺬﺭ ﺑﻬﺎﺭ!

ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮﺏ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩ...

ﭘﺎﻳﻴﺰ ﺣﺎﻝ ﻣﺮا ﺧﻮﺏ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﺪ!!!

ﺗﺎ ﺁﺧﺮﺵ.....

ﺩﻟﻢ ﻗﺼﻪ ی ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ... 

ﻛﻪ ﺗﺎ ﺁﺧﺮﺵ...

ﭘﺎﻱ ﻫﻴﭻ ﻧﻔﺮ ﺳﻮﻣﻲ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷﺪ...!!!!!

ﻫﻴﺲ...

ﻫﻴﺲ...

ﺳﺎﻛﺖ!

ﻳﻪ ﻛﻒ ﻣﺮﺗﺐ ﺑﻪ اﻓﺘﺨﺎﺭﺵ...

ﭼﻪ ﺑﺎ اﺣﺴﺎﺱ ﻣﻨﻮ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺭﻓﺖ!!!

ﺩﻳﻮاﻥ ﺣﺎﻓﻆ!!

اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ ﻛﻪ ﻻﻱ ﻭﺭﻕ ﻫﺎﻱ ﺩﻳﻮاﻥ ﺣﺎﻓﻆ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ ﺩﺳﺖ ﺩﻟﻢ ﻣﻲ ﻟﺮﺯﺩ!

اﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﻮاﺟﻪ ﻣﻲ ﺳﭙﺎﺭﻡ ﺗﺎ اﻣﻴﺪ ﺭا اﺯ ﺩﻟﻢ ﻧﮕﻴﺮﺩ...

ﺩﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻤﮕﺸﺘﻪ ﺑﺎﺯﺁﻳﺪ ﺑﻪ ﻛﻨﻌﺎﻥ ﻏﻢ ﻣﺨﻮﺭ!!!!!

ﺑﺎﺧﺘﻲ ﺩﺭ ﻛﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ!

ﺑﺎﺧﺘﻲ ﺩﺭ ﻛﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ!

ﺑﺮاﻱ ﺗﻮ ﻗﻠﺒﻢ ﺭا ﺭﻳﺴﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ!!

ﻳﺎ ﻣﻲ ﺑﺮﻡ ﻳﺎ ﻣﻲ ﻣﻴﺮﻡ.....

ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ!!

اﻣﺮﻭﺯ ﺧﺎﻃﺮاﺗﺖ ﺭا ﺳﻮﺯاﻧﺪﻡ اﻣﺎ!

ﺑﻮﻱ ﺧﻮﺵ ﻫﻴﺰﻣﺶ ﺑﻲ ﻗﺮاﺭﻡ ﻛﺮﺩ;

اﺗﻔﺎﻕ ﺗﺎﺯﻩ اﻱ ﻧﻴﺴﺖ!!

ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﻝ ﺗﻨﮕﺖ ﺷﺪﻡ...

ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻝ!

ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮﺩﻡ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻨﻤﺎﻥ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺯﻳﺎﺩ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ...

ﺗﻮ ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﻲ...

و ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﻴﺎﻟﺖ, ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺷﻮﻡ!!!!!

ﻛﻮﺗﺎﻩ!

ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﺣﺴﺖ ﺭا ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﺗﺮﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻛﻦ!

ﮔﻔﺘﻢ: ﻛﺎﺵ ﻣﺎﺭ ﺑﻮﺩﻡ و اﻭ ﭘﻮﻧﻪ.....