تیکه یا تکیه؟؟؟

دوستت دارم... 

تیکه کلام او بود! 

من بی جهت بهآن تکیه داده بودم..............!!!!!!!!! 

پرواز...........

آنقدر رشد کن که پرندگان به آرزوی نشستن به روی شاخه هایت حیران بمانند... 

دشمن!دوست!!!

دشمنانت را فراموش کن... 

تنها کسی که می تواند تو را به خاک سیاه بنشاند... 

یک دوست کاملا مورد اعتماد توست...!!! 

 

باز هم تو!!!!

چه کاغذها که سپیدی دلشان از نام تو سیاه شد... 

از دل تنگی هایم...از احساسم هزاران هزار صفحه کاغذ سیاه شدند... 

کاغذها عاشق شدند ولی تو..................! 

لباس بپوش!!!

سخت است... 

از بغض گلو درد می گیری و همه می گویند:لباس گرم بپوش!!!!!! 

 

گریه............................................

آنجا که چشمان مشتاقی برای انسان اشک می ریزد... 

زندگی به رنج کشیدنش می ارزد! 

تنها!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

آنقدر تنهایم که وقتی می گویند ما......................... 

بغضم می ترکد...!!!!!!!!!! 

رضا...؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!

گریه ام را سکوت می کنم... 

همیشه راضی می شوی! 

به سکوتی که هیچ وقت علامت رضا نبود...!!! 

خسته...................

دلم کمی هوا می خواهد؛ 

اما در سرنگ!!! 

خسته ام......................................... 

مهمان!بمان!!!!می شود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آمدنت را یادم نیست! 

بی صدا آمدی بی آنکه بخواهم... 

اما اکنون با ذره ذره وجودم ماندنت را تمنا می کنم... 

مهمان ناخوانده قلبم...بمان!!!