آدم ها را بلد نیستم!

کوچه ها را بلد شدم! 

مغازه ها را...رنگ های چراغ قرمز...حتی جدول ضرب! 

و دیگر در راه هیچ مدرسه ای گم نمی شوم... 

اما گاهی میان آدم ها گم می شوم... 

آدم ها را بلد نیستم!

حکایت صدف و مروارید!

هر صدفی لیاقت داشتن مروارید رو نداره... 

یادت باشه برای هر صدفی مروارید نشی! 

عاشقم باشد...

بیا جایمان را با هم عوض کنیم! 

دلم لک زده برای اینکه کسی عاشقم باشد... 

امتداد فاصله...

امتداد فاصله از اعتبار عاطفه نمی کاهد! 

همیشه هستی... 

همین حوالی... 

شراب میان من و تو...

دو کاسه شراب باشد میان من و تو... 

تو از لب کاسه بنوشی و... 

من از لبان تو... 

درد...درمان...نامرد...

میگن درد رو از هر طرف بخونی میشه درد... 

ولی درمان رو اگه از آخر بخونی میشه نامرد... 

پس مواظب باش برای دردت به هر درمانی تن ندی...! 

نه!!!

آری گفتن به خوشبختی یعنی یاد بگیرید به چیزها و آدم هایی که باعث پریشانی شما می شوند نه بگویید! 

راز شب...

راز آمیزی شب به تاریکی نیست! 

به صبحی است که از دل این تاریکی متولد می شود... 

تک ستاره ی آسمان من!

ستاره ها هیچ گاه از خاطر آسمان نمی روند! 

بگذار دل من آسمان باشد و یاد تو ستاره... 

اعتماد کن!

سکوت بهترین تفسیر دوست داشتن است! 

پس به سکوتم اعتماد کن...