بهانه گیر زبان نفهم!

بهانه گیر زبان نفهم! 

دلم را می گویم... 

آخر تو را از کجا برایش بیاورم؟! 

تنها اتفاق این روزهای من!!

از دلتنگی هایم که بگذریم... 

تنهایی تنها اتفاق این روزهای من است! 

سکوت زیباست!

سکوت چه زیباست! 

وقتی تمام حرف ها و واژه ها از توصیف مهربانی تو عاجزند!!! 

دلواپس رفته ها نباش!

دلواپس رفته ها نباش! 

از آنچه مانده هنوز می شود کلبه ای ساخت بی دیوار!!! 

کف بینی نکن!

کف بینی نکن! 

دستی که به سویت دراز شده طالعش تویی...!!! 

به پایان رسیده ام!

به پایان رسیده ام! 

اما نقطه نمی گذارم!! 

یک ویرگول می گذارم!!! 

این هم امیدی است... 

شاید برگردی...! 

جنگل تمام شد!

جنگل هم بود تمام می شد... 

اما دلم می سوزد و می سوزد و می سوزد...!!! 

رفته ای...

رفته ای... 

و من هنوز به موریانه هایی فکر می کنم که آرام آرام گوشه های خیال مرا می جوند... 

تا بی خیال نشدم برگرد...! 

یادگار خنجر دروغ های تو!!!

عجب روزگاریست نه؟ 

هر چه در وصف تو و ناجوانمردیت نوشتم... 

معشوقه ات مپسندید و به اشتراک گذاشت... 

بی آنکه بداند این حرف های دلی است که تو خونش کردی! 

افسوس که نمی دانست این زخم کاری در جانم... 

یادگار خنجر دروغ های توست!!! 

آسوده بخواب نازنینم!

شبگردی می کنم اما صدای نفس هایت را از پشت هیچ پنجره و دیواری نمی شنوم... 

آسوده بخواب نازنینم! 

شهر در امن و امان است!! 

تنها خانه من است که در آتش می سوزد...