حرف بزن!

از همه ی دنیا که بگذرم از آغوش تو چشم نمی پوشم... 

تو حرف بزن! 

من مست می شوم... 

سیر که نمی شوم!! 

اگر خدا نیستی چرا تکی؟ 

گل زیبای من!!! 

نرو...!!!

من تو رو ذره ذره جمع کردم... 

حق نداری خروار خروار بری لعنتی!! 

آدم ها...

نمی دونم چرا وقتی این همه بازی تو دنیاست... 

آدم ها با احساس هم بازی می کنند!! 

برای تو...

دلتنگی من تمام نمی شود! 

همین که فکر می کنم من و تو دو نفریم... 

دلتنگ تر می شوم برای تو!! 

کاکتوسی به نام من!!!

با تکه ای کاغذ دلم را از وسط به دو نیم کردی... 

در گلدان محبت عاریه ای ات کاشتی و با آبمیوه های پاکتی عشق آبیاری کردی... 

با دستمال ریا تمیز کردی و نور تاریکی بر برگ هایش تاباندی... 

نتیجه اش شد کاکتوسی به نام من!!! 

بوی نا شکری...

خدایا این روزها حرف هایم بوی نا شکری می دهند... 

اما تو... 

به حساب تنهایی و درد بگذار...! 

برای یک لحظه!

گاهی کم می آوری... 

حتی شده برای یک لحظه! 

و آن گاه در دریاچه ی افکارت این فکر شنا خواهد کرد که می توانم با زغال پنجره ای خاکستری روی دیوار دلت نقاشی کنم و از آن به بیرون فرار کنم... 

راه حل نمی دانم...

صورت مساله های مرا تکرار نکن! 

خواندن بلدم!! 

راه حل نمی دانم... 

سقوط آزاد...

آنقدر محکم کاری می کنی که کارها عیب پیدا می کنند! 

نردبانت را بینداز دوست من!! 

سقوط آزاد فقط چتر نجات می خواهد!!! 

بهتر است عینکت را عوض کنی!!

دقت کرده ای فاصله ی بینمان چه زیباست؟ 

فاصله بینمان را فرش کرده اند! 

فرشی از آسفالت!! 

برایت زیبا نیست؟ 

بهتر است عینکت را عوض کنی!!!