این روزها معنی جمله ات را بهتر می فهمم!

گفتی : بزرگ شده ایم دیگر نباید قهرکنیم... 

گفتم بگذار کودک بمانیم تا با لبخندی دوباره آشتی کنیم... 

این روزها معنی جمله ات را بهتر می فهمم! 

چون آدم بزرگ ها قهر نمی کنند!! 

وسط خنده هایت ترکت می کنند... 

هنر خودشناسی...

هر چه بیشتر به دیگران بچسبی آن ها را بیشتر می ترسانی... 

آن ها از تو خواهند گریخت زیرا آزادی را دوست دارند... 

میل به آزادی از همه ی امیال آدمی قوی تر و ژرف تر است به همین دلیل حتی از عشق می توان گذشت اما از آزادی نمی توان! 

بنابراین سعادت تو در خلوت توست... 

خلوت و تنهایی هنر است!! 

هنر خودشناسی... 

سلام مرا به غرورت برسان!!!!!

سلام مرا به غرورت برسان و به او بگو : بهای قامت بلندش تنهایی است... 

 

این بار زخمی ات می کنم...

مانند شیشه شکستم! 

آسان بود... 

ولی دیگر به من دست نزن!! 

این بار زخمی ات می کنم... 

چشم هاشو بست و رفت...!!!

بغض داری؟ 

آروم نیستی؟ 

دلت براش تنگ شده! 

حوصله هیچکس رو نداری؟! 

حالا... 

یاد لحظه ای بیفت که اون همه ی بی قراری های تو رو دید اما... 

چشم هاشو بست و رفت...!!! 

با بال هایی مقوایی...

با بال هایی مقوایی به اوج گرفتنم می بالم... 

اما این نخ رویایی پرنده شدنم را به زمین گره زده است... 

من جایی نرفته ام...

من جایی نرفته ام... 

تنها گوشه ای از تنهایی خودم زانو بغل کرده ام... 

همین...! 

قول می دهم بهار شوم!

در این زمستان تنها یک برگ از مهربانی ات را به من ببخش... 

قول می دهم بهار شوم! 

بعضی دلتنگی ها...

کاش می شد انگشت را تا ته حلق فرو کرد... 

و بعضی دلتنگی ها را یک جا بالا آورد... 

دلم همچون دایرهمی می ماند!!!

این روزها دلم همچون دایره می ماند که هیچ گوشه ای برایش دنج نیست!