من را ببخش که ساده بودنم دلت را زد...
من را ببخش که عشق ورزیدنم چشمانت را بست...
می روم تا آنان که تواناترند تو را به پوچ بودنت برسانند...

برنگردی ها!
نمی خواهمت!!
نترس, دلم تنگ نمی شود.
دورتر برو...
من اینجا برایت حرف می زنم تا حرفمان نشود و واهمه ی نداشتنت حواسم را پرت نکند...