ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺘﺮ ﻛﻦ!

ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺘﺮ ﻛﻦ!

ﺁﺩﻡ ه ﻫﻢ ﻗﺪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ اﻧﺪ!!

ﻧﻪ ﻫﻢ ﻗﺪ ﺗﺼﻮﺭاﺕ ﺗﻮ...

ﺗﺎ ﺑﺎﺷﻲ.....

ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺷﺘﻨﺖ ﻫﻮﺱ ﻧﻴﺴﺖ...

ﻛﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﺒﺎﺷﺪ!

ﻧﻔﺲ اﺳﺖ...

ﺗﺎ ﺑﺎﺷﻢ...

ﺗﺎ ﺑﺎﺷﻲ...

ﺭﻭﻱ ﻟﺒﺎﻧﺖ!!

ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﻣﺰﻩ اﻱ ﺩﻟﭽﺴﺐ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮﺩ...

ﻣﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﺣﺲ ﭼﺸﺎﻳﻲ اﻡ ﺭا...

ﺭﻭﻱ ﻟﺒﺎﻧﺖ...

ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﻡ......

ﻣﺤﺾ ﺭﺿﺎﻱ ﺧﺪا!

ﺩﺭ ﻻ به ﻻﻱ ﺩﻟﺸﻮﺭﻩ ﻫﺎ و ﺗﺮﺱ ﻫﺎﻳﻢ, ﻟﺐ ﭘﺮﺗﮕﺎﻩ اﻳﺴﺘﺎﺩﻩ اﻡ...

ﻣﻲ ﺩاﻧﻢ ﺩﺳﺘﻢ ﺭا ﻧﻤﻲ ﮔﻴﺮﻱ...!

ﻓﻘﻄ ﻣﺤﺾ ﺭﺿﺎﻱ ﺧﺪا ﭘﺮﺗﻢ ﻧﻜﻦ..!!!!!

ﻣﻦ ﻣﻐﺮﻭﺭﻡ!

ﻣﻦ ﻣﻐﺮﻭﺭﻡ!

ﺭﻗﻴﺐ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻧﻤﻲ ﺟﻨﮕﻢ...

ﭘﺎ ﺭﻭﻱ ﻋﺸﻖ و اﺣﺴﺎﺳﻢ ﻣﻲ ﮔﺬاﺭﻡ...

و ﻣﻴﺪاﻥ ﺭا ﺧﺎﻟﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ...

ﺁﻫﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻔﺘﺎﺭ ﭼﺸﻤﻚ ﺑﺰﻧﺪ ﻟﻴﺎﻗﺖ ﻧﺪاﺭﺩ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﻳﻪ ﺷﻴﺮ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﺪ!!!!!

ﻓﻘﻄ ﺻﺪاﻳﻢ ﻛﻦ! ﺻﺪاﻱ ﺗﻮ ﺧﻮﺏ اﺳﺖ.....

ﭼﻪ ﻓﺮﻗﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻣﻬﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺁﺑﺎﻥ و ﻳﺎ ﺁﺫﺭ ﻣﺎﻩ...?!

ﻭﻗﺘﻲ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻲ و ﭘﺎﻳﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ...

ﺑﺎﺭاﻥ, ﺑﺮﮒ ﻫﺎ و اﺑﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ...

ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭﻧﮓ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺩاﺭﺩ;

ﻣﻦ و ﭘﺎﻳﻴﺰ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻴﻢ!!

ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺷﻌﺮﻡ ﭘﻴﺪاﺳﺖ!

ﻓﻘﻄ ﺻﺪاﻳﻢ ﻛﻦ.....!!!!!

ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺖ!!

ﺗﺎ ﺳﻨﮓ ﻧﺒﺎﺷﻲ...

ﺑﺖ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻫﻴﭻ ﻛﺴﻲ ﻧﺨﻮاﻫﻲ ﺷﺪ!

ﺳﺘﺎﺭﻩ ی ﻣﻦ!

اﻓﺴﻮﺱ ﻛﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﭘﻬﻨﺎﻭﺭ ﻗﻠﺐ ﺗﻮ...

ﺳﺘﺎﺭﻩ اﻱ ﺑﺮاﻱ ﻣﻦ ﺳﻮﺳﻮ ﻧﻤﻲ ﺯﻧﺪ!!!

ﻫﻮاﻱ ﺑﻲ ﺗﻮ...

ﻫﻮا اﻳﻨﺠﺎ ﻛﻤﻲ ﺩﻟﮕﻴﺮ اﺳﺖ...

ﺁﻧﺠﺎ ﺭا ﻧﻤﻲ ﺩاﻧﻢ!

اﻳﻨﺠﺎ ﺗﺮﺱ ﻓﺮاﻣﻮﺵ ﻛﺮﺩﻧﺖ ﻣﺜﻞ ﺧﺰﻩ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﺎﻧﻢ ﺭا ﭘﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ...

ﺁﻧﺠﺎ ﺭا ﻧﻤﻲ ﺩاﻧﻢ!!

اﻳﻨﺠﺎ ﺟﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ اﺕ ﺑﻪ ﻭﺳﻌﺖ ﻳﻚ ﺟﻬﺎﻥ اﺳﺖ...

ﺁﻧﺠﺎ ﺭا ﻧﻤﻲ ﺩاﻧﻢ!

اﻱ ﻛﺎﺵ ﺑﺮاﻱ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻦ اﻳﻨﺠﺎ و ﺁﻧﺠﺎ ﻓﻘﻄ ﻳﻚ ی ﺑﺎﺷﺪ.....

ﺗﻘﺼﻴﺮ اﺯ ﻣﻦ!!

ﺗﻘﺼﻴﺮ اﺯ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ!

ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩﻣﺖ ﻛﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺮﺳﻴﺪ...

ﺑﺎﺗﺸﻜﺮ اﺯ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺧﺎﺹ ﺑﺎ ﺭاﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﻫﺎﻳﺶ!